وبلاگ  من این آدرس منتقل گردید

http://divar-seda.blogfa.com/

لطفاْ مراجعه و نظر خود را ایراد فرمائید

در دامان شب راهی بود به بیداری

شاید خورشید در شب بتابد

شاید دیدگان مردم

نور را تاریکی

و

تاریکی را نور

ببیند

...........

این مردم

زنده را مرده

و عاشق را بیکار و دیوانه

مینامند

اما

من از این مردم متنفر شدم

بوی گن مردار را با خود میبرند

و با تفاخری خاص

سر خود را بالا میگیرند

که ما بهترین و خوش رایحه ترین

عطور دنیا را بر روی البسه خود زده ایم

و کفن های متعفن خود را که از روی تعفن

و خون و گوشت مردار رنگین  شده اند

به حسادت و غرور به رخ همدیگر مکشانند

........

وقتی ترا دیدم نوری از بهشت را تصور کردم

اما با اولین سلام فهمیدم  که

چراغی

بیش در درون عروسکی خفته نیستی

 در زندگی، هیچ اتفاقی تصادفی نیست

تمام رويدادهاى زندگى بر اساس قوانينى شكل مى گيرند

و حتى

حوادث و تصادفات داراى قوانينى هستند

كه از نظر ما ناشناخته است

در این دنیا تک و تنها بودم تا تو درکنارم ظاهر شدی

و ظهور تو تابش خورشید مهرو محبت در زندگانیم بود

و ورود معنایی جدید در زندگی ام

دوست داشتن همه برای همه

و این همان گمشده زندگانیم بود

و تو به من آموختی که

باید بیاموزم که دوست بدارم همه و هیچ را

و تو همه بودی و من هیچ

بلکه همه را می کشم که سبب مردن تو بودند

هر کس که تو را به هرگونه که خواسته یا ناخواسته آزرده باشد

خاک را خواهم کشت که تورا تنواند دربر گیرد

و مرگ را تا انتقام دوری مرا و تو را از او گرفته باشم

به رسدن به تو

تنها راهی است که مرا در پیش تو همچنان بزرگوار میدارد

دورا دور تورا میبینم و در دل حسرت لحظه هایی را میخورم که بی تو میگذرند

لحظه های تنهایی

لحظه های غربت

لحظه های سکوت

لحظه های ............

میخواستم تا تو را در بر گیرم

دستانت را با دستانم لمس کنم

اما

فاصله .....

فاصله .....

فاصله .....

نوای عشقت موسیقی بهشتینی است که من در تمام عمرم در حال رقص یبا ضرب آهنگ آنم

روی تو پرتو نری از منظره زیبای رخ حق

موهایت آسمانی است که همه کهکشانها با تمام ستارگانش در آن میرقصند

و نگاهت تنها خلوتگاه صمیمانه وتنها آرامگاه روح این دل مجنون

بیا و خورشید دستانت را بر سرم بگذار تا با گرمای آناز این دنیای زمستانی عبور کنم

بیا تا با بهار دلت رنگینکمان شادی براین آبشار اشکم خانه کند

بیا ای نرمی کلامت تمامی آبروی حریر

بیا ای لبنت منبع  رنگ شقایقها

بیا ای در سکوتت قوقای کهکشانها

بیاتا مرا از این اسارت خاک به عرش کبریایی برسانی

بیا و با نور نگاهت راهنمای طریق معرفت این دل کور یاش

بیا....

گذشته های من

گذشته های رنگی و سیاه و سفید

روزهای رنگ به رنگ با غروبهای قشنگ

دوستان و بازیهای کودکانه

حالا چی؟

همه خاطره شدن

همه یه منظره شدن جلو چشم هام

کجاست اون خونه ؟

چی شد اون کوچه؟

آدماش کجاست؟

خدا میدونه

مگر نگاه آدمي

مثلا رنگ قرمز چرا شادي بخش است و رنگ آبي آرامش بخش

مگر رنگ زرد نميتواند آرامش آفرين باشد و رنگ سياه شادي بخش

چشمهارا بايد شست جوري ديگر بايد ديد

مثلا شما با ديدن رنگ سفيد در موهاي خود نگران گذر عمر ميشويد

ولي چرا اين علامت را به شادي از براي تجربيات بيشتري كه كسب

كردبد نميپذيريد؟

و يا اگر در روز جشن اگر كسيمشكي بپوشد همه اورا با نگاهي محقر 

ميدارند مگر چه گناه كبيره اي از او سر زده؟

پس  بياييم به رنگها همانگونه كه هستند نگاه كنيم و همه را در يك

سطح قراردهيم و از آنها براي ابراز احساسات استفاده نكنيم

یه پسری هست که یه دختری رو دوست داره

تموم زندگیش ‌‌‌‌ فکرش دنیاش شده این (( بانو )) خانوم

ولی بانو با تموم مهربونیش و با تموم خوبیهاش

جواب این آقا پسر رو انطوری میده : (( تو اونقدر خوبی که هر دختری تورو بشناسه محاله قبول نکنه باهات زندگی کنه ولی من مشکل دارم . مشکل تو نیستی منم ))

پسر بانو رو با تموم مشکلاتش قبول داره با تموم مشکلاتی که بعدش ممکنه پیش بیاد

بانو میگه : (( تو با ادامه دادن تو این راه اشتباه بزرگی میکنی . برو پی زندگیت ))

ولی اون دوست ما این حرف رو قبول نداره و میگه :

(( به قول بانو من دارم اشتباه میکنم ولی اگر راه دوم یعنی دوری از اون رو انخواب کنم هم اشتباه میکنم

حالا در صورتی که من به راه اول اعتقاد دارم ))

=============================================================

حالا به نظر شما این آقا پسر ما باید چه بکنه

گفتن این که من تو را دوست ندارم

دروغ محضی است که نیاز به برهان و دلیل ندارد

..............

شاید باورکردنش سخت باشد

 کسی که شاید

در خیال هم تورا ندیده باشد

عاشق چشمانت شود

که همچون خورشیدی است

که سیاهی کهکشان وجودش را روشن کند

جانم در دست تو مثال بازیچه ای بود

مثل قاصدکی در باد

و تو آن را برسنگی زدی تا بشکند

آن قلبی را که به تو هدیه داده بودم

آن شیشه عمری که بدستت بود

....................

و تو خوشحالیه کودکانه ای داشتی

و من از شادی تو شادان

خنده تو خلاصه تمام خوبیه است

لختی بیشتر بخند

فالگير..........

نشست با ترسی عميق در نگاه کاوشگرش

و گفت : ((نترس فرزندم که عشق برای تو مقدر شده

وای فرزند هر کس که در راه محبوب کشته شود شهيد است ))

باترس دوباره گفت : (( ای فرزند  من فنجان های بسياری ری ديديم ولی فنجانی به عجيبی فنجان تو نديدم  .

از روی نجوم پيشگوئيها کردو ولی غمی به بزرگی غم تو نديدم.

بر تو مقدر شده که تا ابد در دريای عشقی سير کنی که در آن مردم هيچ هلب ندارند

و زندگانی تو کتابی از اشک وگريه است

بر پيشانيت نوشته شده  که تا ابد اسير ميمانی بين آب و آتش .

درزندگانی تو ای فرزندم زنی هست باچشمانی که ...... (سبحان الله )

لبانش همچون خوشه ای که نقاشی آن را کشيده باشد

وموهايش همچون کولی ديوانهای درکل دنيا سير وسفر ميکند

ولی 

آسمان بارانی وراه بر تو بسته است

معشوقه تو در قصری خوابيده است با سربازانی برای مراقبت از آن

اما!!!!!!!!!!

چه کسی جرعت دارد وارد اتاقش شود 

چه کسی شهامت ميکند خواستگاريش کند

چه کسی قدرت دارد ازديوار باقش بالارود تا نيم نظری اندازد

 هرکس که شجاعت داشته باشد که انگشتانش را لمس کند از عشقش نابود ميشود

ای فرزند سفرهای بسياری ميروی ودرياهای زيادی را پشت سر ميگزاری

و هر چه جلوتر ميروی نهالهای عشقت بزرگتر ميشوند تا بسان درختانی تنومند درآيند

و روزی بازخواهی گشت با پروبالی شکسته

وپس از گزشت عمر ميفهمی که بهدنبال سرابی بيش نبودی که از دود ساخته شده بود

زيرا که معشوقه تو هيچ نام نو نشانی ندارد))

وای که چه سخت است که

کسيرا دوست بداری که نام ونشان نداشته باشد

زرد  به رنگ نوری که از خورشید رویت می تابد

سرخ به رنگ لبانت

سیاه به رنگ موهات

بی به رنگ دل آسمونیت

سبز به رنگ عشق تو

من تمام رنگها را دوست دارم

نميدانم چرا هر وقت مي خواهم واژه اي را بيابم تا با ذره اي از ارزش تو را برابري كند در لغت نامه گم ميشوم ولي آن واژه را نمي يابم

لقبي براي تو هنوز خداوند در زبان انسان جاري نكرده

چرا كه تو از ذات ملكوتي سرشته شدي و فقط خود اوست كه ميتواند براي تو و معادل تو واژه اي خلق كند

كنيه تو يكي از اسامي اعظم است

دوباره من به دنبال نوری می روم که به تو میماند

سایه ای که هیچ وقت

حتی تو روز با آن نور تابنده خورشید دیده میشود

نوری به رنگ زرد

تابنده وسحرآمیز

که روزها و شبها مرا به سحر خود اسیر درآورده است

نوری که از چشمانت می تابد

من عاشق آن نورم

من عاشق چشمانتم

در بياباني ميآمدم

آفتاب داشت تو سرم ميزد

من رو آهن داغ پشت وانت نشسته بودم

 از خودم پرسيدم : چرا اين همه خود تو زجر مي دي

چرا اين همه خود تو اذيت ميكني

واسه چي و واسه كي؟

اما

سوال من چند سال بعد جواب داده شد

واسه خودم

واسه ساختن شخصيتم

واسه ساختن اعتماد به نفس قوي

واسه سربلندي

واسه .........

همه اينها رو يه نفر به من فهماند

يك نفر كه مدت زيادي نيست كه ميشناسم اش

ولي

تو همين مدت كم هم واسه من مثل هزار قرن ميمون

چون

ازش خيلي چيزها ياد گرفتم

ياد گرفتم كه واسه هركسي ارزش قائل بشم

ياد گرفتم كه دوست داشته باشم همه و همه چيزهايي رو كه خدا خلق كرده

ياد گرفتم كه ببينم ، بشنوم ، لمسكنم بعد قضاوت انساني كنم

ياد گرفتم كه دوست داشتن بهتر از دشمن تراشيدن

ياد گرفتم كه حتي اگر مي خواي كسي رو از خودت دور كني با مهر و محبت دورش كني نه با آزار و اذيت

ياد گرفتم ........

ياد گرفتم ..................

ياد گرفتم.................................

نميدانم چرا هر وقت مي خواهم واژه اي را بيابم تا با ذره اي از ارزش تو را برابري كند در لغت نامه گم ميشوم ولي آن واژه را نمي يابم

لقبي براي تو هنوز خداوند در زبان انسان جاري نكرده

چرا كه تو از ذات ملكوتي سرشته شدي و فقط خود اوست كه ميتواند براي تو و معادل تو واژه اي خلق كند

كنيه تو يكي از اسامي اعظم است

اي .................

چرا؟

چرا من عاشق شدم؟

چرا گرفتار ببلایی ابدی شدم؟

چرا؟

ولی باید بپرسی چگونه باید به وصال برسم؟

عشق یعنی روح پاکی که خدا به تو داده

یعنی رفتن تا نهایت خوشبختی

یعنی دیدن زیبایی ها

یعنی رفت زیر باران ولی خیس نشدن

وقت رفتی اشکم رو ندیدی

وقتی رفتی هق هق گریه ام نشنیدی

وقتی رفتی .....

اما من هنوز منتظرم

من هنوز منتظر دیدین رویتو هستم

که از در وارد میشه

با لبخندی بر لب

......

پس کی میایی

پس کی بر میگردی

تا سدی بزنی بر رود اشکهام

بیا بیا بیا

بیا بیا

بیا

...........

¤¤¤¤¤¤¤¤____________¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_______¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_________¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤________¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_____¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤___¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤
¤¤